Kometa 3I/Atlas, mimo że przeszła już obok Ziemi i zrealizowała połowę swojej podróży przez Układ Słoneczny, wciąż fascynuje i budzi wiele kontrowersji. Wśród osób, które z fascynacją obserwują jej ruch, jest Avi Loeb, astrofizyk z Harvardu, który głosi tezę, że kometa ta może być dziełem obcej cywilizacji. Skupił się on ostatnio na rozważaniach dotyczących tak zwanego antyogonu komety 3I/Atlas.

Antywarkocz komety 3I/Atlas

Antywarkocz to nietypowy strumień plazmowej materii, który kieruje się w stronę Słońca, wbrew oczekiwaniom, co czyni go wyjątkowym w porównaniu do tradycyjnych komet. Loeb używa metafory porównując kometę do kota, mówiąc: „Ten gość (kometa 3I/Atlas) na naszym podwórku nie jest zwykłym ulicznym kotem, ponieważ wydaje się, że z jego czoła wyłania się ogon“.

Fizyczne zjawiska

Charakterystyczne dla komet jest, że ich ogony skierowane są w przeciwną stronę do Słońca, ze względu na oddziaływanie wiatru słonecznego na gaz oraz promieniowanie słoneczne na pył. W przypadku 3I/Atlas, jednak antywarkocz jest jawnie widoczny, co podkreśla Loeb, zaznaczając, że nie jest to iluzja optyczna, lecz realne zjawisko.

W poszukiwaniu wytłumaczenia tego fenomenu, Loeb napisał trzy artykuły, które próbują wyjaśnić fizykę stojącą za antywarkoczem. Zjawisko to jest szczególnie widoczne na zdjęciach zrobionych po peryhelium, na których anteny warkocza rozciągają się na 400 tys. km od jądra komety 3I/Atlas.

Obserwacje Hubble’a

Na najnowszym zdjęciu z teleskopu Hubble’a, wykonanym 7 stycznia 2026 roku, zastosowanie filtra gradientu rotacyjnego Larsona-Sekaniny, który usuwa symetrię wokół jądra komety, ujawnia potrójną strukturę dżetu, w tym silny antywarkocz. Dwa mniejsze dżety, oddzielone pod kątem, również nie są skierowane w stronę Słońca, co jest niespodziewane w kontekście tradycyjnego warkocza kometarnym.

Pierwsze zdjęcie Hubble’a z 21 lipca 2025 roku pokazuje, że dżet antywarkocza jest znacznie dłuższy niż szerszy. To niezwykłe zjawisko, biorąc pod uwagę przeciwdziałające mu ciśnienie wiatru słonecznego i promieniowania słonecznego.

Inne anomalie

Dzięki dalszym obserwacjom Loeb odkrył inne tajemnice związane z kometą 3I/Atlas. Oś obrotu tego obiektu jest idealnie wycelowana w stronę Słońca, a kometa porusza się na płaszczyźnie, w której orbitują planety naszego Układu Słonecznego. Szansa na to, aby oś komety samoistnie była skierowana w stronę Słońca, wynosi mniej niż 1 procent.

Łącząc to z mało prawdopodobnym trafieniem w płaszczyznę planet, szacuje się, że szansa na taki zbieg okoliczności jest niższa niż 1 na 10 000.

Perspektywy i refleksje

W kontekście swoich badań, Loeb zadał pytanie, co oznaczałoby odkrycie obcej cywilizacji dla ludzkości. Wskazuje, że wszechświat przestanie być miejscem osamotnionym, jeśli zostaną znalezieni przedstawiciele innych form życia. Spotkanie z bardziej zaawansowaną cywilizacją mogłoby wpłynąć na przyszłość ludzkości, co zainspirowało Loeba do refleksji na temat postępów nauki w kontekście historii ludzkiego konfliktu.

Przypomniał cytat Oscara Wilde’a: „Wszyscy jesteśmy w rynsztoku, ale niektórzy z nas patrzą w gwiazdy“, co podkreśla jego nadzieję na lepsze jutro.